Hoe 2021 mijn leven veranderde

Published on 27 December 2021 at 19:00

Het jaar zit er bijna op. Ik beloof je dat ik je niet zal bombarderen met eindejaars-zoetsappigheid, maar ik wilde hier toch even komen om iets te zeggen over mijn reis dit jaar. Want als ik terugkijk naar hoe ik 2021 begon en hoe ik het eindig, kan ik niet anders dan me trots voelen. Het is een verhaal dat ik met je wil delen, dus ga lekker achterover zitten en geniet van het lezen van mijn verhaal over hoe 2021 het jaar werd waarover ik nooit had durven dromen.

Ik begon 2021 terwijl ik nog als verloskundige werkte. In die tijd werkten we al bijna een jaar door een pandemie en het werk (dat al stressvol was voordat we met een pandemie te maken kregen) werd ondraaglijk. Institutionele problemen en onopgeloste werkgerelateerde issues bleven uithalen naar mijn mentale gezondheid. Natuurlijk had ik ook gelukkige momenten op mijn werk. Dat hield me tegen om een beslissing te maken: elke keer dat ik een pasgeborene voor het eerst hoorde ademhalen, elke keer als ik de tranen van hun ouders wegveegde, dacht ik: "Dit is wat het de moeite waard maakt, ik kan door de andere dingen heen werken zo lang dit onderdeel blijft van mijn werkleven." En zo ploeterde ik door.

Fast forward naar het voorjaar van 2021. Ik publiceerde Virago in maart en ik vond het fijn om mijn gedachten te verzetten van mijn verloskunde-gerelateerde problemen en om gewoon te genieten van deze nieuwe boekenbaby die ik gecreëerd had. Een maand later verloor ik mijn baan. Dit klinkt misschien vreemd, maar ik voelde niet veel. Als ik al iets voelde, was het opluchting. Natuurlijk, ik maakte me zorgen om de financiële kant, maar over het algemeen voelde ik me lichter. Hoe dan ook zag ik dat op dat moment totaal niet als een teken. Ik verantwoorde dat naar mezelf door te geloven dat dat betekende dat ik niets meer nodig had dan een nieuwe werkplek.

Er gingen een paar maanden voorbij waarin ik solliciteerde naar verschillende verloskunde-gerelateerde banen in de buurt. Een stemmetje binnenin mij zei me dat ik niet het juiste aan het doen was. Ik luisterde niet. Ik maakte specifieke afspraken over wanneer ik zou gaan werken in een andere verloskundigenpraktijk, vlak nadat ik met iemand gepraat had over mijn boeken. Ik herinner me dat moment nog goed, want het was op dat moment dat het me duidelijk werd: dit is niet wat ik wil doen. Het enige waar ik aan kon denken terwijl ik mijn (lege) agenda bekeek om te zien wanneer ik kon gaan werken was: Ik wil bij mijn boeken blijven

Dus zei ik "nee". Ik begon niet met werken in die verloskundigenpraktijk. Ik was doodsbang, had ik nou echt een baan afgeslagen? Wat dacht ik wel niet?! Dit keer liet ik de angst mijn leven niet beheersen. Dat op zichzelf was angstaanjagend! Maar ik besloot dat als ik het aandurfde om een goedbetaalde baan af te wijzen om te schrijven, dat ik alles moest geven om precies dat te doen.

Op 1 augustus begon ik mijn coaching- en redactiewerk. Ik was niet langer "alleen maar" een schrijfster die haar eigen boeken verkocht, ik was nu een professionele schrijfster, redactrice en schrijfcoach. Eerst kreeg ik opdrachten van mensen die ik persoonlijk kende, maar dat breidde zich al snel uit naar mensen van wie ik nooit had gehoord en zelfs mensen die aan de andere kant van de wereld wonen!

De laatste twee maanden ben ik druk bezig geweest met het laten groeien van mijn community hier en op Instagram. Het maakt me zo blij om deze reis met je te delen en ik kan niet wachten om te zien wat 2022 in petto heeft voor ons! Ik weet zeker dat het even goed of zelfs beter is als 2021. En I'm here for it!

- Pia Sophia


«   »

Add comment

Comments

There are no comments yet.